เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 139 อดทนตลอดทั้งคืน
“ชิงชิง…… ดื่มแค่อื้อเดียวพอนะ อื้อเดียวพอนะคนดี?”
อู๋เตาเอ่ยกล่อมซ้ำแล้วซ้ำเล่าด้วยความอดทน
พูดตะกุกตะกักอยู่ไม่กี่คำนั้น เสิ่นชิงชิงก็ใช้มือป้อม ๆ ของตัวเองปิดปากแน่นสนิท เสียงสะอื้นไห้อย่างดื้อรั้นเล็ดลอดออกมาจากช่องว่างระหว่างนิ้วอวบอ้วน ยืนกรานปฏิเสธไม่ยอมดื่มเด็ดขาด
หัวน้อย ๆ ส่ายไปมาดราวกับลูกกลองป๋องแป๋ง ทั้งร่างขดตัวแน่นซุกเข้าสู่ออกของอู๋เตาอย่างสุดชีวิต ราวกับลูกแมวขนพองที่กำลังตื่นกลัว
คาดว่าคงจะส่ายหัวจนเวียนหัว เธอยังคงมีอาการพะอืดพะอมอยู่ตลอดเวลา
อู๋เตารังเกียจสักนิดก็ไม่มี ในแววตาเต็มไปด้วยความร้อนรน
อู๋เตานำยาเข้าใกล้ริมฝีปากแล้วชิมดูเล็กน้อย—ทั้งหวานทั้งขม ทั้งยังมีกลิ่นประหลาดที่อธิบายไม่ถูกลอยอบอวล เกาะติดหนึบหนับอยู่บนลิ้น กลืนอย่างไรก็ไม่หมดจดเสียที รสชาติแบบนี้เด็ก ๆ ย่อมไม่ชอบเป็นธรรมดา