เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 137 สังหาร
อู๋เตาพยุงร่างกายลุกขึ้นยืน ขุดแก่นผลึกสองเม็ดออกมาก่อน แล้วจึงเอ่ยขึ้นว่า "ตายสนิทแล้ว"
ลมหายใจของเหลียงเหว่ยหลุดจากขั้วหัวใจกลับลงไปในท้องได้เสียที ทั้งร่างราวกับถูกดึงกระดูกออกไป อ่อนยวบยาบทรุดฮวบลงมา
เขารวบตัวเสิ่นชิงชิงเข้ามาในอ้อมแขน ฝ่ามือตบเบา ๆ ที่แผ่นหลังของเธอ ราวกับกำลังปลอบประโลมหัวใจดวงที่เต้นระรัวไม่เป็นจังหวะของตัวเอง
"ที่รัก รีบเอาเสื้อผ้าออกมาเร็วเข้า"
เสียงของเขาแหบพร่าราวน้ำกระดาษทรายถูกับลำคอ "ถ้าขืนหนาวต่ออีกหน่อย สองคนเราคงได้กลายเป็นประติมากรรมน้ำแข็ง ถึงเวลานั้นคงไม่ต้องซ่อมอะไร เอาไปตั้งแสดงได้เลย"
"ฮัดชิ้ว——ฮัดชิ้ว ฮัดชิ้ว ฮัดชิ้ว——"
พูดจบลมหายใจยังไม่ทันสุด จมูกเจ้ากรรมก็ชิงจามติดต่อกันสี่ครั้งติด เล่นเอาเบ้าตารอยแดง น้ำตาจากปฏิกิริยาอัตโนมัติเกาะตัวเป็นเกล็ดน้ำแข็งบาง ๆ อยู่บนขนตา
เขายกมือขึ้นขยี้ป้อย ๆ อย่างน่าเวทนา นิ้วมือแข็งทื่อเพราะความหนาว ขยี้จนปลายจมูกแดงแจ๋