กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 122 คนดี, คนเลว
ตอนที่คนผู้นั้นล้มลงไป ถึงไม่รู้ว่าจิตสำนึกสุดท้ายกำลังทำงาน — แต่เขาก็ดึงแรงเฮือกสุดท้ายผลักเด็กคนนั้นออกไปอย่างแรง
ร่างผอมแห้งของเด็กชายเซถลา ล้มฟุกลงกับพื้น
ความพลิกผันนี้ไม่มีใครคาดคิดมาก่อน
เหลียงเหว่ยชะงักไปหนึ่งวินาที ลูกกระเดือกขยับกลืนน้ำลาย ชี้ไปยังเงากลมเล็กที่ขดตัวอยู่บนพื้น “อู๋เตา……จะเอาไงต่อ?”
อู๋เตาไม่ได้สนใจเด็กน้อย
เขากระทืบประตูพังเปิดออก
เสียงทึบดัง “ปัง” บานประตูชนเข้ากับกำแพงแล้วเด้งกลับมา
กลิ่นข้างในนั้นรุนแรงมาก ทั้งคาวเลือด เหม็นไหม้ และกลิ่นเน่าเปื่อยที่หวานเลี่ยนจนน่าคลื่นไส้