เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 116 แมลงสาบกับหนูสู้กัน
ตอนค่ำ ทุกคนกำลังนั่งคุยกันเบา ๆ ในห้องรับแขก
ชั้นล่างมีเสียงความเคลื่อนไหวแว่วมาเป็นระลอก เสียงนั้นดังขึ้นเรื่อย ๆ และหนาแน่นขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับมีกรงเล็บนับพันกำลังข่วนพื้นพร้อม ๆ กัน ฟังดูชวนให้ขนหัวลุก
หยูเสี่ยวเสี่ยวพรวดพราดลุกขึ้นยืนแล้ววิ่งไปที่หน้าต่างสองสามก้าวเพื่อชะโงกหน้ามองลงไปข้างล่าง—ด้านนอกมืดสนิทราวกับสาดหมึกใส่ มองอะไรไม่เห็นเลยสักอย่าง ทว่าท่ามกลางรอยแยกกลับมีกลิ่นคาวคละคลุ้งลอยมาตามลมยามค่ำคืน จนเธอต้องขมวดคิ้วมุ่น
เจี่ยงเฮ่ออวิ๋นฉวยกล้องส่องทางไกลสำหรับกลางคืนขึ้นมาจ่อที่ดวงตา ปรับโฟกัสแล้วกวาดสายตามลงไป—
วินาทีต่อมา ร่างทั้งร่างของเขาก็แข็งทื่อ นัยน์ตาหดเกร็งวูบ นิ้วมือที่กำกล้องส่องทางไกลซีดเผือดทีละข้อต่อ สูดลมหายใจเข้าลึกจนความเย็นยะเยือกเกือบจะแช่แข็งหลอดลม