กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 107 เมืองเล็กที่เหมาะจะสร้างฐานที่มั่น
ริมฝีปากของเซี่ยจิ่งกระตุกเล็กน้อย ถึงเขาจะไม่ได้รังเกียจ แต่ก็ไม่ได้ชอบ ยิ่งเป็นก้อนใหญ่ขนาดนั้นด้วยแล้ว
วางกบไว้เรียบร้อยแล้ว เขาก็นั่งลงบนโซฟาและอุ้มแมวขึ้นมาลูบเล่นตามใจ
ดวงตากลมโตของแมวจ้องเขาอยู่พักใหญ่ ก่อนจะขดตัวบนตักเขา ส่งเสียงครางอย่างสบายจากในลำคอ
เสิ่นชิงชิงถูกเหลียงเหว่ยอุ้มอยู่ในอ้อมแขน เธอหยิบไก่อบหนึ่งตัวออกมาป้อนเหลียงเหว่ย
ทั้งสองมีความเข้าใจกันประหลาดอย่างหนึ่ง ตราบใดที่เหลียงเหว่ยอุ้มเธอ เธอก็จะป้อนเขา ไม่ว่าเธอจะป้อนอะไร เหลียงเหว่ยก็กินหมด
เหลียงเหว่ยแกะถุงแล้วกัดเนื้อคำหนึ่ง ก่อนฉีกเนื้อเป็นเส้นเล็ก ๆ ป้อนเข้าปากเสิ่นชิงชิง
ทั้งคู่กินจนปากมันเยิ้ม อู๋เตาจึงยื่นนมผงที่ชงแล้วให้เสิ่นชิงชิง