กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 104 ยังเป็นคนรู้จักกัน
ไม่กี่วินาทีต่อมา ร่างหนึ่งที่ห่อหุ้มตัวเองมิดชิดก็ค่อย ๆ ขยับมาถึงข้างหน้าต่าง
เธอยกมือขึ้น ปลายนิ้วสั่นไหวราวกับใบไม้แห้งกลางสายลม กว่าจะดึงหมวกออกได้ก็ต้องพยายามอยู่หลายครั้ง
จากนั้นก็คือหน้ากากอนามัย เมื่อใบหน้านั้นปรากฏออกมา เจี่ยงเฮ่ออวิ๋นก็ชะงักไปเล็กน้อย
นั่นคือใบหน้าที่ผอมซูบจนผิดรูป โหนกแก้มสูงเด่น แก้มทั้งสองข้างตอบลึก
แต่ถึงอย่างนั้น ก็ยังมองออกว่าเดิมทีเธองดงามเพียงใด
เพียงแต่ตอนนี้ ดวงตาโตที่ลึกโหลคู่นั้นเอ่อคลอด้วยน้ำตา แสงในดวงตาเปราะบางราวเปลวเทียนที่กำลังจะดับ แค่แตะเบา ๆ ก็เหมือนจะสลายไป