กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 89 แมงมุมหนึ่งคัน
พละกำลังที่ใช้ไปกับการเลื่อนระดับทำให้อู๋เตารู้สึกว่ากระทั่งดวงจิตวิญญาณยังเหนื่อยล้า
เขานั่งพิงอยู่กับประตู ขาข้างหนึ่งงอขึ้น อีกข้างเหยียดออกตามสบาย ใบหน้าซีดขาวจนแทบโปร่งแสง ศีรษะพิงกำแพง เส้นกรอบใบหน้าด้านข้างอันประณีตเด่นชัด ริมฝีปากสีชมพูเม้มเล็กน้อย เส้นผมด้านหน้าผากชุ่มเหงื่อมีบางเส้นแนบติดกับผิว ดวงตาหรี่ลงครึ่งหนึ่ง ขนตาราวปีกผีเสื้อสั่นไหวเบา ๆ ภายในคลังเสบียงที่ค่อนข้างมืดสลัวแห่งนี้ เขาดูเหมือนคุณชายผู้สูงศักดิ์ที่หม่นหมอง
แน่นอนว่า หากเสิ่นชิงชิงไม่กอดเขาแล้วแทะคางของเขาอยู่ คงจะได้อารมณ์กว่านี้มาก
อู๋เตาลืมตาขึ้น “หิวแล้วเหรอ?”