กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 73 ห้างสรรพสินค้าพบกันโดยบังเอิญ
อังกฤษวิ่งเข้าไปสวมกอดเขาเต็มแรง “ดีจัง ดีจัง ดีจังที่คุณยังไม่เป็นอะไร ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับคุณ ฉันก็ไม่รู้ว่าจะอยู่ต่อไปได้ยังไง”
เจิ้งหูตบแผ่นหลังของเธอ “ฉันไม่เป็นไร”
อังกฤษเช็ดน้ำตาอย่างเขินอาย
“รีบเรียกหัวหน้าสิ ข้าวเสร็จแล้ว”
เธอร้องเรียกให้ทุกคนมากินข้าว ในดวงตาคลอไปด้วยน้ำตา แต่ส่วนใหญ่คือความปีติยินดีหลังความกังวลจางหายไป
อู๋เต๋ออุ้มเสิ่นชิงชิงออกมา บนใบหน้าของเธอยังมีคราบน้ำตาและแสดงสีหน้าไม่พอใจ
เจี่ยงเฮ่ออวิ๋นรับตัวเธอมา “นี่เป็นอะไรไปล่ะเนี่ย?”
สีหน้าของอู๋เตาไม่ค่อยสู้ดี “พวกคุณให้เธอดูกลับหนังบ้าบออะไรนั่นเหรอ?”