กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 14 ท้องฟ้ามืดครึ้ม สองข้างทางล้วนมีคนอาศัย
เจียงหว่านถือที่ตัดเล็บอยู่ในมือด้วยความประหม่าทำตัวไม่ถูก ราวกับเด็กที่ทำความผิด
เหลียงเหว่ยไม่ได้สังเกตเห็นว่าตอนที่อุ้มกลับมาเมื่อครู่ นิ้วเท้าของเสิ่นชิงชิงถูกขูดจนถลอกเล็กน้อย แต่เสิ่นชิงชิงก็เป็นเด็กอดทน เจ็บแค่นี้ไม่ร้องไห้ออกมาเลยสักนิด
หลังจากอู๋เตาเดินเข้ามา เขาก็ส่งขวดนมในมือให้เสิ่นชิงชิง เสิ่นชิงชิงรับไปแล้วคาบไว้ในปากเพื่อดื่ม ทั้งวันมานี้เธอแทบไม่ได้ดื่มนมเลย ทั้งหิวทั้งกระหาย
ในตอนนั้นเอง หลินเสี่ยวโยวก็ลุกขึ้นยืนแล้วมองอู๋เตาพลางกล่าวอย่างระมัดระวัง “ถือโอกาสตอนที่ยังมีก๊าซธรรมชาติ และในบ้านก็มีของกินอยู่ เรามาทำอะไรกินกันเถอะค่ะ”