กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 2 ถูกรังเกียจ
คำพูดเดียวจี้จนสีหน้าของหลินเสี่ยวโยวซีดเผือด
เธอกัดริมฝีปากแน่น สูตรหายใจเข้าลึก ๆ แล้วจึงเอ่ยขึ้น “อู๋เตา ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาล้อเล่น และไม่ใช่เวลามาทำตัวใจบุญสุนทาน พาเด็กนี่ไปด้วย พวกเราทุกคนจะตกอยู่ในอันตราย”
ท่ามกลางฝูงชน มีนักเรียนหญิงอีกคนชื่อจางเสี่ยวโพล่งขึ้นมาในตอนนั้น “อู๋เตา นายมาแกล้งทำตัวเป็นคนดีอะไรตรงนี้ ใคร ๆ ก็รู้ว่านายมันพวกไร้หัวใจ นายพาเด็กคนนี้มาด้วย หรือว่าจะเอามาไว้เป็นเสบียงสำรองกันแน่?”
คำว่าเสบียงสำรองทำให้สีหน้าของหลายคนเปลี่ยนไปอย่างมาก ตอนนี้เพิ่งจะเข้าสู่ช่วงต้นของวันสิ้นโลกได้ไม่กี่วัน พวกเขากลุ่มนักเรียนที่ยังไร้เดียงสายังคงมีมนุษยธรรมอยู่ และไม่กล้าคิดเรื่องจิตใจโหดเหี้ยมอย่างการมองคนเป็นอาหาร