บทที่ 241 ความปั่นป่วนของมิติเวลา เด็กสาวผมสีเงิน

บทที่ 241 ความปั่นป่วนของมิติเวลา เด็กสาวผมสีเงิน

"เสียงนี้นี่มัน?"

เสี่ยวซีที่หมอบอยู่บนหลังของโบมันดากะพริบตาปริบๆ

เธอทอดสายตามองไปยังทิศทางของหอนาฬิกา พลันปรากฏรอยยิ้มสดใสผลิบานบนใบหน้า

ซาโตชินี่เอง เขาทำสำเร็จแล้ว!

ในใจของเธอเปี่ยมล้นไปด้วยความปีติยินดี จึงเร่งให้โบมันดาเพิ่มความเร็วขึ้นอย่างอดใจรอที่จะไปร่วมเฉลิมฉลองกับทุกคนไม่ไหว

ส่วนบนหอนาฬิกานั้น

พิคาชูและลาทิอัสน้อยกำลังจับมือกันกระโดดโลดเต้นอย่างร่าเริง เริ่มต้นระบำเฉลิมฉลองของพวกมันกันแล้ว

"พิคาพิคา พิพิพิ!"

"อูเนะ~ อูเนะ~"