บทที่ 237 เทศกาลคืนชีพ ความโกลาหล

บทที่ 237 เทศกาลคืนชีพ ความโกลาหล

เมืองแห่งสายน้ำ อัลโตมาเร

เช้าตรู่

กริ๊งกร๊าง~ กริ๊งกร๊าง~

สายลมอ่อนพัดโชย นำพาความปีติยินดีแห่งเทศกาลมาด้วย ราวกับรับรู้ถึงความหมายอันแสนพิเศษของวันนี้จึงยิ่งพัดไหวอย่างมีชีวิตชีวา

เสียงกระดิ่งอันไพเราะกังวานไปทั่วเมือง ปลุกผู้คนที่กำลังหลับใหลให้ตื่นขึ้น

เมื่อเวลาค่อยๆ ล่วงเลยไป ความคึกคักจอแจของเมืองก็เริ่มแผ่ขยายออกไปทีละน้อย

ตะวันแรกเริ่มทอแสงขึ้นสู่ท้องฟ้า

แสงแดดอันอบอุ่นสาดส่องไปทั่วผืนแผ่นดิน ฝูงโดรนบันทึกภาพลอยวุ่นอยู่เหนือท้องถนนเพื่อคอยจับภาพทุกช่วงเวลาอันน่าประทับใจ

ในขณะเดียวกัน กลีบดอกไม้ก็โปรยปรายลงมาจากฟากฟ้าดั่งสายฝนหลากสีสัน แต่งแต้มบรรยากาศของเทศกาลให้เปี่ยมไปด้วยความโรแมนติกอันเป็นเอกลักษณ์