0588

⬢⬢⬢

ตอนที่ 587 装完逼就跑，真刺激！

กลิก~ กรงขังแห่งแรกถูกเปิดออก เด็กและสตรีสิบกว่าคนหลั่งน้ำตาพากันวิ่งร้องไห้ออกมา

ตามมาด้วย

กรงขังที่สอง ที่สาม และที่สี่ถูกเปิดออกตามลำดับ ชาวบ้านหลายร้อยคนส่งเสียงโห่ร้องยินดีแล้วพากันวิ่งไปยังตำแหน่งที่ท่านผู้ได้รับพรจากเทพประทับอยู่

ผู้ที่อยู่หน้าสุดก็คืออู่ต้าหลางผู้ซึ่งแขนขาถูกหัก เขานอนอยู่บนเปลหามที่ทำขึ้นชั่วคราวแล้วเอ่ยวิงวอนว่า “ท่านผู้ได้รับพรจากเทพ โปรดนำพวกเรากอบกู้ดินแดนที่สูญเสียไปและชิงเกาะเยี่ยนเจ้ากลับคืนมาด้วยเถอะขอรับ!”

เหล่าผู้ศรัทธามาจู่ที่เหลือต่างก็ตะโกนร้องพร้อมเพรียงกันว่า “โปรดท่านผู้ได้รับพรจากเทพ นำพวกเราชิงเกาะเยี่ยนเจ้ากลับคืนมาด้วยเถอะขอรับ!”

เฉินฉางอันไม่เคยถูกกระแสความต้องการของประชาชนชักจูง เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มลึกว่า “สงครามระหว่างพวกเรากับดากอนไม่มีทางจบลงได้ภายในชั่วเช้าชั่วเย็นอย่างแน่นอน พวกเจ้าจงอพยพไปยังน่านน้ำตอนเหนือเป็นการชั่วคราวเสียก่อน รอจนกว่าพวกเราจะกวาดล้างดากอนและเหล่าผู้บูชาสิ่งชั่วร้ายของมันจนสิ้นซาก เมื่อถึงเวลานั้นพวกเราจะพาพวกเจ้ากลับสู่มาตุภูมิอย่างแน่นอน!”

อู่ต้าหลางถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง เขาก็เข้าใจถึงความยากลำบากของท่านผู้ได้รับพรจากเทพเช่นกัน จึงกล่าวอย่างน้อมน่อมว่า “เป็นพวกเราที่ร้อนรนเกินไปขอรับ!”

ระหว่างที่พูดอยู่นั้น อู่ต้าหลางเผลอไปโดนแผลเข้าโดยไม่ระวัง ใบหน้าจึงปรากฏสีหน้าเจ็บปวดทรมานจนยากจะอดกลั้น