เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 539 决战于悬崖峭壁间!
“ดูท่าจะสู้ยากเสียแล้ว!”
เฉินฉางอันจ้องมองไปยังค่ายพักของตระกูลศาลเจ้าที่ตั้งมั่นอยู่ไกลออกไป จำนวนคนข้างในเพิ่มขึ้นจนเกือบสองพันคนแล้ว
กองทัพสายตรงของตระกูลศาลเจ้ามีราวหนึ่งพันคน ส่วนอีกหนึ่งพันคนที่เหลือคือโจร ซามูไรเร่ร่อน และคนยากจนที่ถูกจิตสำนึกรวมแห่งพิภพตงซางล่อลวงมา
ทุก ๆ ช่วงเวลาหนึ่ง ยอดรวมผู้คนในค่ายจะเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งหรือสองร้อยคนอย่างไร้ที่สิ้นสุด
ยิ่งไปกว่านั้น จำนวนเครื่องยิงหินนอกเมืองยังเพิ่มขึ้นถึงห้าสิบเครื่องแล้ว แทบจะยิงจนฝั่งของเฉินฉางอันเงยหน้าไม่ขึ้น ทหารฝ่ายตีเมืองสามารถปีนขึ้นมาบนกำแพงด่านได้สำเร็จหลายครั้งแล้ว ทำให้ขวัญกำลังใจของเหล่าทหารบนกำแพงด่านลดทอนลงไปมาก!
ที่อันตรายยิ่งกว่าคือ! เมื่อทหารตีเมืองนายใดอยู่บนกำแพงเมืองนานเกินสามสิบวินาที บรรลุเงื่อนไขที่เรียกว่า “ผู้ขึ้นกำแพงก่อน” พลังงานทะเลลึก ณ จุดนั้นก็จะถอยร่นกลับไปและแปรเปลี่ยนกลับเป็นผืนดินของโลกตงซางอีกครั้ง
นั่นย่อมหมายความว่า—ณ จุดนี้ ไม่ว่าจะเป็นเฉินฉางอันหรือใครก็ตาม ล้วนจะต้องรับการปฏิบัติต่อด้วยระดับการคุ้มครองของโลกตงซางติดลบ! หากเผลอพลั้งเพียงนิดเดียวก็คือคาถาอัญเชิญอุกกาบาตยักษ์ทันที!
ดังนั้นทุกครั้งที่พบสถานการณ์เช่นนี้ เฉินฉางอันจึงจำต้องปล่อยประกายคมดาบจากระยะไกลเพื่อกำจัดเหล่าทหารเดนตายผู้ขึ้นกำแพงก่อนเหล่านั้นทิ้งเสีย! แม้เฉินฉางอันจะมีพละกำลังเหลือเฟือ และพลังวิญญาณยังสามารถเติมเต็มได้ด้วยพลังศรัทธา แต่เขาก็ยังคงจำเป็นต้องพักผ่อนเช่นกัน