กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 507 นี่คือแก่นแท้ของวิชากระบี่เทพเทียม!
ตอนที่ 507 นี่คือแก่นแท้ของวิชากระบี่เทพเทียม!
“รับมือเหล่านักกระบี่ใหญ่ยี่สิบสี่คนด้วยตัวคนเดียว ไดเมียวโจรผู้นี้คิดอะไรอยู่ สมองหมูหรือไง?”
“หรือว่าซอมบี้จะกินสมองเขาไปซะแล้ว! ฮ่าๆๆๆๆ!”
“เยี่ยมยอด~ ต่อไปพวกเราเรียกเขาว่าท่านลอร์ดซอมบี้ก็แล้วกัน!”
คาซึโนะโอกะ เส้าจวิน นักเขียนประจำตระกูลที่ได้รับการเลี้ยงดูจากตระกูลศาลเทพ เป็นนักเขียนชื่อดังแห่งดินแดนตงซาง เขาเพิ่งได้รับมอบหมายภารกิจจากตระกูลกะทันหัน ไม่เพียงต้องวิพากษ์วิจารณ์เฉินฉางอันไดเมียวโจรเท่านั้น แต่ยังต้องอวยจินกง ริวอิจิ บุตรชายคนโตของตระกูลศาลเทพ เพื่อสะสมชื่อเสียงให้แก่การขึ้นรับตำแหน่งเจ้าตระกูลของเขา
ท้ายที่สุดแล้ว รากฐานของ “วิชากระบี่เทพเทียม” แห่งตระกูลเสินกงก็คือความสนใจของผู้คน!
แน่นอนว่าหากวิชากระบี่เทพเทียมที่ว่านี้ถูกเทพแห่งต้นไม้เถาเหี่ยวอย่างเฉินฉางอันมารับชมด้วยตนเองแล้วล่ะก็ ย่อมต้องสังเกตเห็นแก่นแท้ของมันได้อย่างแน่นอน นั่นเป็นเพียงการใช้พลังศรัทธาอย่างผิวเผินเท่านั้น!
หลังจากเพิ่งได้ยินคำนินทาว่าร้ายของเหล่าเหล่านักกระบี่และนินจารอบด้าน คาซึโนะโอกะ เส้าจวินก็เกิดประกายความคิดพรั่งพรูดั่งสายน้ำทันที เขาตวัดพู่กันลงบนกระดาษแล้วเขียนประกาศจับใจความยาวเหยียดออกมาฉบับหนึ่ง: