0358

⬢⬢⬢

ตอนที่ 357 เราไม่ใช่เจ้าอสูรหนวดอีกต่อไปแล้ว!

“จิ๊บๆ~”

เฉิงจื่อส่งเสียงร้องโหยหวน ท้องของมันป่องนูน ออกอาการว่าไม่อาจยัดอาหารเข้าไปได้แม้แต่นิดเดียวแล้ว

หม้อไฟปลามะเขือเทศรสเลิศส่งกลิ่นหอมของนมฟุ้งตลบ ทว่ามันกลับกลายเป็นลูกเรือเพียงหนึ่งเดียวในหมู่ทุกคนที่กินไม่ไหว

เฉินฉางอันมองเฉิงจื่อด้วยความเห็นอกเห็นใจ แต่ก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้

“พึ่บ~ฮ่าๆๆๆๆ~”

เรื่องที่เจ็บปวดที่สุดในโลกย่อมไม่พ้นสิ่งนี้ การนำอาหารชั้นเลิศมาวางไว้ตรงหน้าสายกิน แต่ตัวมันกลับอิ่มจนแน่นท้องไปเสียแล้ว

“จิ๊บๆ~”

เฉิงจื่อเต็มไปด้วยแววตาโศกเศร้าแค้นเคือง มันร้องไห้กระโดดลงไปในทะเล หมุนวนรอบเกาะสมบัติอย่างบ้าคลั่งด้วยความพยายามย่อยอาหาร แล้วค่อยกลับมากินมื้อใหญ่! “หอม~~จัง”