กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 362 ตามหาเสี่ยวปิ่งกาน
ลมหนาวหอบเอากลิ่นคาวเลือดและกลิ่นสาบของสัตว์ป่าพัดกรูขึ้นมาตามลาดน้ำแข็ง หลินอันอันยืดตัวขึ้นเล็กน้อย อาศัยแสงเย็นเยียบยามอาทิตย์อัสดงกวาดตามองสถานการณ์การสู้รบโดยรวมของเมืองเล็กอาคาวิเอล
กำแพงไม้ซุงผุพังพรุนไปด้วยรอยโหว่ตั้งนานแล้ว สัตว์ประหลาดนับไม่ถ้วนพุ่งทะลักไปข้างหน้าละลอกแล้วละลอกเล่า คลื่นสัตว์ดำมืดดั่งเฮยสุ่ยที่ไม่เคยเหือดแห้ง โอบล้อมเมืองเล็กในแอ่งต่ำแห่งนี้ไว้อย่างแน่นหนา
กองกำลังหลักที่ประจำแนวป้องกันล้วนเป็นชาวพื้นเมืองในท้องถิ่น และมีจำนวนมากที่สุดคือพวกมนุษย์กึ่งอสูร