เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 349 เยือนปราสาทแวมไพร์ยามค่ำคืน
หลินอันอันกลั้นหายใจ ปล่อยให้ไม้กวาดร่อนไปอย่างไร้เสียงโดยอาศัยเงามืด บินวนรอบปราสาทโบราณไปเกือบครึ่งรอบ
เธอเห็นเจ้าพวกมีปีกสี่คนนั้นร่อนลงบนระเบียงที่เปิดไฟสว่าง และถูกแวมไพร์หลายตนที่แต่งกายฉูดฉาดเชิญเข้าไปด้านในด้วยความนอบน้อม
รอจนระเบียงว่างเปล่า เธอจึงบังคับไม้กวาดร่อนลงด้านหลังดงเถาวัลย์ข้างปราสาทโบราณอย่างเงียบเชียบ
เธอเก็บไม้กวาด ซ่อนตัวในเงามืด แล้วสำรวจจวนแวมไพร์แห่งนี้อย่างละเอียด
ที่นี่คือปราสาทหินโบราณสไตล์กอธิก ผนังสีเทาเต็มไปด้วยร่องรอยแห่งกาลเวลา ทอประกายเย็นเยียบใต้แสงจันทร์
เถาวัลย์สีแดงเข้มและเขียวเข้มเลื้อยพันสลับกัน ราวกับลวดลายที่มีชีวิต ประตูใหญ่เป็นประตูเหล็กสลักลายหนาหนัก ด้านบนทอดยื่นด้วยบันไดหินและระเบียงโค้ง