ตอนที่ 347 เยือนเมืองชั้นในยามราตรี

ตอนที่ 347 เยือนเมืองชั้นในยามราตรี

หลินอันอันเองก็ตรงกลับเข้าห้อง เธอต้องสะสมพละกำลังไว้สำหรับสถานการณ์ที่อาจเผชิญในคืนนี้

รูดม่านปิดเพื่อตัดขาดแสงสลัวสีเทาตะกั่วและเสียงฝนพรำนอกหน้าต่าง ไม่นานเธอก็ผล็อยหลับไปในความเงียบสงบของบ้านปลอดภัย

เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง ภายในห้องก็มืดสนิท มีเพียงแสงสลัวเปียกชื้นประปรายที่ลอดผ่านหน้าต่างเข้ามา คอยย้ำเตือนว่าดึกสงัดแล้ว เสียงเม็ดฝนตกกระทบหลังคาและหน้าต่างยังคงถี่กระชั้น ดูท่าสายฝนระลอกนี้จะไม่มีทีท่าว่าจะหยุดลงเลย

เธอรีบลุกขึ้นด้วยจิตใจที่แจ่มใส เมื่อเดินออกจากห้องนอน เสี่ยวอวี๋ก็ตื่นอยู่แล้วเช่นกัน กำลังนั่งนิ่งอยู่ริมเตียง

“ไปกันเถอะ” หลินอันอันไม่ได้พูดอะไรมาก เพียงส่งสายตาให้