ตอนที่ 345 ฝน

ตอนที่ 345 ฝน

เม็ดฝนเย็นเยียบเริ่มหนาเม็ดขึ้นเรื่อย ๆ ตกลงกระทบถนนหินจนสาดกระเซ็นเป็นละอองน้ำสีขาวมัวซัว หลินอันอันก้มหน้าเดินลัดเลาะผ่านตรอกซอกซอย ทิ้งความคึกคักประปรายของย่านฮอบบิทไว้เบื้องหลังอย่างรวดเร็ว

ความอึกทึกโดยรอบค่อย ๆ สงบเงียบลงจนหมดสิ้น

สายฝนซัดกระหน่ำชะล้างท้องถนน ชะเอาคราบสกปรกและกลิ่นเหม็นจาง ๆ ที่สะสมตามซอกหินออกมา ไหลลงสู่ท่อระบายน้ำอันมืดมัว

บ้านเรือนชั้นเดียวเตี้ย ๆ สองฝั่งตรอกปิดหน้าต่างสนิท แสงไฟที่ปกติจุดเฉพาะบนถนนสายหลักเพื่อประหยัดน้ำมัน ในคืนฝนตกเช่นนี้กลับดับลงจนหมด

ไม่ว่าจะเป็นคนแคระ มนุษย์กึ่งอสูร หรือผู้อยู่อาศัยอื่นใด ต่างก็คล้ายจะยึดถือความเคยชินที่ต้องเข้านอนแต่หัวค่ำในวันฝนตก