เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 334 มนุษย์กึ่งอสูรที่สะกดรอยตาม
ปลายนิ้วของหลินอันอันลูบคลำสิ่งของในมือเบา ๆ ในใจเกิดความลังเลไม่แน่ใจขึ้นมาชั่วขณะ
แม้สิ่งที่เรียกว่า “พลังธาตุ” เธอจะยังไม่รู้สึกถึงมันเลยแม้แต่น้อยจนถึงตอนนี้ ทว่าการออกจากเมืองรุ่งอรุณแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย บ้านปลอดภัยของเธอหยั่งรากอยู่ในเมืองแห่งนี้ เป็นที่หลบภัยอันน่าเชื่อถือเพียงแห่งเดียวของเธอในระนาบมิตินี้!
ยิ่งไปกว่านั้น ใบไม้บทเพลงแห่งพงไพรทั้งหมดบนตัวเธอก็ใช้หมดไปตั้งนานแล้ว การปนเปื้อนของเขตโกลาหลไม่ใช่เรื่องล้อเล่น ค่าพลังชีวิตที่สูญเสียไปจากการปนเปื้อนก่อนหน้านี้จนถึงตอนนี้ยังฟื้นฟูได้ไม่สมบูรณ์เลย หากผลีผลามออกจากเมือง บุกเข้าไปใช้ชีวิตในเขตโกลาหลอีกครั้ง ย่อมทนอยู่ได้ไม่นานอย่างแน่นอน เพื่อรักษาชีวิตเอาไว้ เธอต้องอาศัยอยู่ในเมืองรุ่งอรุณอย่างสงบ และปฏิบัติตามกฎระเบียบทั้งหมดของที่นี่