ตอนที่ 329 เมืองรุ่งอรุณ

ตอนที่ 329 เมืองรุ่งอรุณ

หลินอันอันต่อแถวอยู่ท้ายสุด สายตาจับจ้องเงาร่างไม่กี่ร่างด้านหน้าเขม็ง

พวกเขาเหยียบเข้าไปในพื้นที่ใต้ประตูเมืองทีละคน จังหวะที่เท้าก้าวลงไป ม่านแสงสีทองจาง ๆ ก็กระเพื่อมออกดั่งระลอกคลื่น กลืนกินร่างคนเข้าไปแล้วกลับคืนสู่สภาพเดิม

“ประตูมิติเหรอ หรือว่าเป็นม่านกั้นตรวจสอบ” เธอคาดเดาในใจ พลางสังเกตอย่างระมัดระวังยิ่งขึ้น

แถวเคลื่อนตัวเร็วมาก ด้านหน้าเหลือเพียงเงาร่างสูงใหญ่ที่ใช้ปีกหมวกกว้างบดบังใบหน้าคนนั้นแล้ว

หลังใคร่ครวญดู หลินอันอันก็ดึงผ้าพันคอสีเทาออกมาจากถุงมิติอย่างรวดเร็ว พันเส้นผมและใบหน้าครึ่งล่างไว้อย่างมิดชิด เหลือไว้เพียงดวงตาคู่เดียว

เธอกำด้ามดาบเหี่ยวโรยรุ่งเรืองที่เอวแน่น แล้วก้าวตามเข้าไปในม่านแสง

ยามลอดผ่านให้ความรู้สึกราวกับเฉียดผ่านชั้นของเหลวเย็นเยียบและเหนียวข้น ทว่าไม่มีแรงต้านทานใด เบื้องหน้าวาบผ่านคราหนึ่ง ก็เปลี่ยนสถานที่ไปแล้ว