กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 317 เผ่าแม่มด
เธอมองไปยังหลินอันอัน ดวงตาสีเทาเงินนั้นกระจ่างใสและเด็ดเดี่ยว “แม้ที่นี่จะอันตรายและเงียบงันปานความตาย แต่ทว่าอย่างน้อยที่สุดเมื่ออยู่ที่นี่ พวกเราก็ไม่ต้องเผชิญหน้ากับการขับไล่ไสส่งและคมดาบอาวุธจากพวกเดียวกัน ความโกลาหลคือปราการคุ้มกันของพวกเรา และก็เป็นบ้านของพวกเราเช่นกัน”
“ส่วนเรื่องที่ว่าเอาชีวิตรอดมาได้อย่างไร...” น้ำเสียงของซิงเฉินอ่อนลงเล็กน้อย พลางชี้ไปยังเงาร่างที่กำลังวุ่นวายอยู่ด้านนอกหน้าต่าง “ก็อย่างที่คุณเห็น พรสวรรค์ของพวกเราทำให้สามารถสกัดเอาสิ่งของที่จำเป็นออกมาจากความโกลาหลได้ แม้จะยากลำบาก ทว่าก็เพียงพอให้มีชีวิตรอดต่อไปได้ พวกเราพึ่งพาตนเอง ไม่พึ่งพาโลกภายนอก ก็สามารถสืบทอดต่อไปได้เช่นกัน”