ตอนที่ 313 อีลาแห่งเผ่าแม่มด

ตอนที่ 313 อีลาแห่งเผ่าแม่มด

รูม่านตาของหลินอันอันหดเกร็งฉับพลัน เธอรีบกระชับ “เหี่ยวเฉาและรุ่งเรือง” ไว้แน่นโดยไม่รู้ตัว

เสียงฝีเท้านั้นชัดเจนเกินไป ทุกก้าวเหยียบย่ำลงบนเศษหินดินทรายจนเกิดเสียงดังเอี๊ยดอ๊าด ทั้งยังมีเสียงเสียดสีของของหนักที่ลากไปกับพื้นแทรกอยู่... ซึ่งแตกต่างจากเสียงแว่วที่ได้ยินราง ๆ ก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง

ไม่ใช่ภาพหลอน!

การตระหนักรู้เรื่องนี้ทำให้เธอตื่นตัวขึ้นมาในทันที เส้นประสาทที่เพิ่งจะผ่อนคลายลงไปเล็กน้อยกลับมาตึงเปรี๊ยะอีกครา เธอจับจ้องเงาร่างที่เดินย้อนแสงเข้ามาอย่างไม่ละสายตา

เงาร่างนั้นใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ โครงร่างเริ่มชัดเจนขึ้น รูปร่างสูงใหญ่มาก เกินกว่าสองเมตร ทั่วร่างสวมเกราะไม้ที่มีลวดลายเลียนแบบเนื้อไม้ ผสมผสานระหว่างสีน้ำตาลเข้มกับสีเขียวคล้ำ บริเวณไหล่และด้านนอกของท่อนแขนยังมีหนามไม้ดุร้ายแหลมคมยื่นโผล่ออกมา