ตอนที่ 310 เห็นการล่ากับตา

ตอนที่ 310 เห็นการล่ากับตา

สายตาของเธอจับจ้องไปยังทิศเฉียงขวาด้านหน้าอย่างฉับพลัน นั่นคือ “ต้นไม้” ที่สูงกว่าต้นไม้แห้งตายต้นอื่น ๆ อยู่ไม่น้อยและยังพอนับได้ว่าลำต้นหนา แม้กิ่งใบจะร่วงโรย ทว่ากิ่งก้านที่แตกแขนงออกไปดูเหมือนจะยังพอรับน้ำหนักได้

เธอพุ่งตัวเข้าไป ใช้ทั้งมือทั้งเท้าปีนป่ายขึ้นไป เล็บจิกลงไปในรอยแยกของเปลือกไม้ บาดแผลถูกเสียดสีจนเจ็บแปลบ ทว่าเธอไม่สนใจอีกแล้ว ได้แต่กลั้นใจปีนขึ้นไปจนถึงคบไม้ที่สูงสี่ถึงห้าเมตร ขดตัวแนบชิดกับลำต้น

วินาทีถัดมา เครื่องพรางกายเลียนแบบก็แผ่ปกคลุมทั่วร่างอย่างรวดเร็ว สีสันและลวดลายเปลี่ยนเป็นเหมือนกับเปลือกไม้แห้งแตกด้านหลังแทบจะแยกไม่ออก เธอรั้งลมหายใจ กระตุ้น “ผู้ซ่อนเร้น” สุดกำลัง กดกลิ่นอาย อุณหภูมิร่างกาย หรือแม้กระทั่งความผันผวนของชีวิตให้ลงไปต่ำที่สุด นิ่งสนิทไม่ไหวติง

เพิ่งจะทำสิ่งเหล่านี้เสร็จ—

“ตู้ม!”