ตอนที่ 308 ความเงียบที่ผิดปกติ

ตอนที่ 308 ความเงียบที่ผิดปกติ

ป่าผืนนี้เงียบสงัดเกินไปจริง ๆ เงียบจนวังเวงผิดปกติ ไม่มีเสียงแมลง ไม่มีเสียงนกร้อง ไม่มีเสียงเสียดสีซู่ซ่าของต้นไม้ใบหญ้าที่ไหวเอน กระทั่งเสียงสายลมพัดผ่านพงไพรก็ยังไม่ได้ยินเลยสักแอะ

ทั่วทั้งฟ้าดินคล้ายถูกกดปุ่มปิดเสียง หลงเหลือเพียงเสียงฝีเท้าแผ่วเบาที่เหยียบย่ำลงบนผืนหญ้าแห้งเฉา อุดอู้อึดอัดและกดดัน อีกทั้งยังแฝงไว้ด้วยความประหลาดพิกลอย่างบอกไม่ถูก!

ในเมื่อไร้หนทาง หลินอันอันจึงทำได้เพียงกัดฟันสู้ ก้าวเท้าเดินมุ่งหน้าไปยังทิศทางของไอคอนกระท่อมสีเขียวบนแผนที่ซึ่งอยู่ไกลสุดเอื้อม