ตอนที่ 305 เครื่องรางคุ้มกาย

ตอนที่ 305 เครื่องรางคุ้มกาย

“ตูม!” เสี่ยวอวี๋ก็กระโดดตามลงมาเช่นกัน วินาทีที่แตะผิวน้ำ แสงสีฟ้าครามจาง ๆ พลันสว่างวาบ หางเงือกสีเงินเรียวยาวเข้ามาแทนที่ขาทั้งสองข้าง วาดส่วนโค้งอันพลิ้วไหวอย่างราบรื่นในสายน้ำ

ชั่วขณะที่เสียงเพลงลอยเข้าหู หลินอันอันสัมผัสได้ถึงสายสัมพันธ์อันคุ้นเคยแต่ทว่าแปลกใหม่ที่เชื่อมต่อถึงกัน

น้ำทะเลโดยรอบไม่ได้เป็นเพียงกระแสน้ำที่พยุงร่างเธอไว้อีกต่อไป แต่มันราวกับกลายเป็นส่วนต่อขยายของร่างกายเธอไปเสียแล้ว

พรแห่งท้องทะเลทั้งสี่ชนิดก่อนหน้านี้ ได้แก่ ความโปรดปรานแห่งสมุทร ภูมิคุ้มกันห้วงเหว การกัดกร่อนจากกระแสน้ำ และความสอดคล้องกับสายน้ำ ต่างตื่นขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติผ่าน “เสียงสะท้อน” จากบทเพลงแห่งวิญญาณของเสี่ยวอวี๋ เธอไม่ต้องเค้นพลังออกมา พละกำลังก็พลุ่งพล่านอย่างเป็นธรรมชาติราวกับจังหวะหายใจ