เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 299 ทะเลหลิวหลี
ลวดลายบนพื้นผิวของกระสวยสว่างขึ้นตามลำดับ เปล่งแสงอันนุ่มนวลและลึกลับออกมา
หลินอันอันหลับตาลง วาดภาพทัศนียภาพเขตรอบนอกทะเลหลิวหลีที่เห็นจากไข่มุกความทรงจำขึ้นในสมอง แล้วกำหนดให้มันเป็นพิกัดจุดหมายปลายทางของการเคลื่อนย้าย
เมื่อตั้งค่าพิกัดเสร็จสิ้น กระสวยก็หลุดลอยออกจากมือไปหยุดนิ่งอยู่กลางเวหาเหนือน้ำทะเลเบื้องหน้าเรือลำเล็กไม่ไกล
ทันใดนั้น แสงสว่างเจิดจ้าขึ้นมาอย่างยิ่งยวด จุดแสงนับไม่ถ้วนโปรยปรายลงมา ถักทอวาดโครงร่างบนผิวน้ำทะเล จนกลายเป็นค่ายกลวงแสงสีเงินแกมน้ำเงินอันซับซ้อนล้ำลึกที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 3 เมตร มันหมุนวนอย่างช้า ๆ แผ่คลื่นมิติอันรุนแรงออกมา
ค่ายกลสำเร็จแล้ว! หลินอันอันสะกดเสียงหัวใจที่เต้นเร็วขึ้นเล็กน้อยลงไป นำขวดทะเลล่องลอยออกมา แล้วเอ่ยเสียงเบา “เสี่ยวอวี๋ ออกมาเถอะ พวกเราควรไปกันแล้ว”
แสงวาบขึ้นคราหนึ่ง ร่างของสาวน้อยมนุษย์เงือกวัยเยาว์ก็ปรากฏขึ้นในน้ำทะเล