ตอนที่ 293 หมาป่าชิงเฟิง

ตอนที่ 293 หมาป่าชิงเฟิง

ท้องฟ้าเพิ่งจะสลัวราง หลินอันอันก็ลืมตาขึ้น จะบอกว่าตื่นนอน สู้บอกว่าดิ้นรนหลุดพ้นออกมาจากการหลับตื้น ๆ ช่วงหนึ่งยังจะดีเสียกว่า ครึ่งคืนหลังนอนหลับไม่สนิทเลยแม้แต่น้อย นอกหน้าต่างมีเสียงไหวติงเพียงนิด หัวใจของเธอก็พลอยบีบรัดเกร็ง เธอลุกขึ้นนั่งพลางนวดขมับที่บวมเป่ง ใต้ตาปรากฏรอยคล้ำจาง ๆ เสียแล้ว

นอนต่อไม่ไหวแล้ว รอจนหมอกยามเช้าจางลงบ้างเล็กน้อยจนพอมองเห็นโครงร่างของต้นไม้ในระยะใกล้ได้ชัด เธอจึงรีบลุกขึ้น ใช้ผืนน้ำเย็นลูบหน้าสักรอบ กระทั่งข้าวเช้าก็ยังไม่สนใจจะกิน แล้วเปลี่ยนเสื้อผ้าสำหรับออกไปข้างนอกอย่างคล่องแคล่ว พกพาอุปกรณ์เปิดประตูออกไป อากาศชื้นเย็นยะเยือกผสมผสานกับกลิ่นอายของน้ำทะเลพวยพุ่งเข้ามา

หลินอันอันพาเสี่ยวจิ่วที่ตื่นตัวระแวดระวัง ก้าวเข้าสู่ผืนป่าที่ถูกปกคลุมด้วยหมอกสลัว