เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 290 ลมทะเล
หลินอันอันขยับเข้าใกล้บริเวณโขดหินที่มีกุ้งชุกชุมอย่างระมัดระวัง หลบเลี่ยงเหลี่ยมคมของก้อนหิน เล็งกุ้งวารีเหมันต์ตัวหนึ่งที่กำลังไต่บนหินได้อย่างแม่นยำ แล้วรีบคว้าจับโยนใส่ถุงตาข่ายตรงเอวทันที
ความสำเร็จในครั้งแรกทำให้เธอเกิดความมั่นใจ กุ้งพวกนี้มีปฏิกิริยาต่อแสงสว่างและการเข้าใกล้ค่อนข้างเชื่องช้า ทั้งยังเคลื่อนไหวช้าอีกด้วย
ไม่นานเธอก็เริ่มคล่องแคล่วขึ้น เธอไล่เก็บตามหน้าผาหินราวกับกำลังเก็บผลไม้ โยนกุ้งน้ำเย็นสีเทาอมเขียวลงในถุงตาข่ายทีละตัว ๆ ผ่านไปไม่นาน ถุงตาข่ายใบเล็กก็เต็ม
เธอโผล่พ้นผิวน้ำกลับมาข้างเรือ เสี่ยวจิ่วเอียงคอมองเธอ หลินอันอันเทกุ้งลงในเรือ แล้วหยิบ “มีดและส้อม” ออกมา ก่อนจะแทงลงไปบนร่างของกุ้งตัวหนึ่งที่ยังคงขยับอยู่ตามสบาย