กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 288 เก็บใยแมงมุม
ทุกครั้งที่แปะลงไปหนึ่งก้อน เธอรับรู้ได้เลือนรางว่ามิติเล็ก ๆ แห่งนั้นขยายออกไปทีละน้อย หลังดูดซับก้อนสุดท้ายเสร็จสิ้น เธอก็รวบรวมสมาธิเพื่อทำการรับรู้ทางจิตอีกครั้ง
มิติที่เดิมทีมีขนาดเพียง 3 ลูกบาศก์เมตร บัดนี้กว้างขวางขึ้นมากทีเดียว! หลังจากรับรู้อย่างละเอียดและคำนวณในใจแล้ว ความจุใหม่น่าจะอยู่ที่ราว 8.5 ลูกบาศก์เมตร ขยายใหญ่ขึ้นเกือบสองเท่า!
“เยี่ยมไปเลย!” ใบหน้าของหลินอันอันผลิรอยยิ้ม ความกดดันเรื่องมิติเก็บของที่คับแคบไม่พอใช้มาตลอดพลันผ่อนคลายลงไปมาก เธอถือโอกาสเก็บหยกวารีเหมันต์ที่ไม่ได้มาตรฐานกลับไปด้วยอีกไม่น้อย แม้จะไม่รู้ว่าสิ่งนี้มีประโยชน์อื่นอีกหรือไม่ แต่ก็เก็บติดมือไปสักหน่อยเถอะ!