ตอนที่ 247 ออกทะเล

ตอนที่ 247 ออกทะเล

“เข้าใจแล้ว” หลินอันอันจดจำข้อจำกัดด้านเวลาไว้

หย่าฝีที่รวบรวมทีมได้สำเร็จโบกมืออย่างตื่นเต้น “งั้นพวกเรารีบกันเถอะ ตามฉันมา”

เธอเดินเท้าเปล่า การเคลื่อนไหวปราดเปรียวว่องไว พาทั้งสองสามคนเดินลัดเลาะผ่านเขตรับสมัครอันอึกทึกอย่างรวดเร็ว มุ่งหน้าลึกเข้าไปในท่าเรือ

เมื่อเข้าไปใกล้ หลินอันอันจึงมองเห็นทัศนียภาพทั้งหมดของท่าเรือได้อย่างชัดเจน

รากต้นสมุทรม่านหงขนาดยักษ์หยั่งลึกลงสู่ทะเล ก่อตัวเป็นจุดจอดเรือตามธรรมชาติหรือที่ตกแต่งเสริมแต่งไว้นับไม่ถ้วน เรือขนาดต่างกันและรูปลักษณ์หลากหลายจอดเทียบอยู่ท่ามกลางสิ่งเหล่านั้น

ลูกเรือเผ่าสมุทรต่างใช้หนวดแขนม้วนเชือกผูกเรือ บ้างก็ตะโกนร้องเสียงร้องประสานงาน ผู้เล่นเผ่ามนุษย์กำลังง่วนอยู่กับการตรวจสอบอุปกรณ์และจัดเก็บแหจับปลา