กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 239 หูเจี๋ยเค่อ!
เธอเดินหน้าต่อไป สายตากวาดมองร้านรวงที่บ้างก็ปิดบ้างก็เปิด
ในที่สุด หลินอันอันก็มองเห็นร้านเล็ก ๆ ร้านหนึ่ง หน้าร้านแคบมาก ไม่มีป้ายร้านหวือหวา มีเพียงป้ายไม้สึกกร่อนแขวนอยู่บนกรอบประตูด้านบน ด้านบนใช้มีดแกะสลักด้วยวิชาดาบอันหยาบกร้านเป็นรูปสมอเรือแบบนามธรรม ด้านข้างยังมีรอยตราประทับรูปคลื่นทะเลอันเลือนรางอยู่อีกหนึ่งจุด
หน้าต่างตู้โชว์มีฝุ่นบาง ๆ จับตัวจนมองสิ่งของด้านในได้ไม่ค่อยชัด เพียงแต่ให้ความรู้สึกเก่าแก่ทว่ามั่นคงน่าเชื่อถือ