ตอนที่ 222 น้ำเข้าแล้ว

ตอนที่ 222 น้ำเข้าแล้ว

การเปลี่ยนเสื้อผ้ากลายเป็นบททดสอบใหม่ ผิวหนังส่วนที่เคยเปิดโล่งก่อนหน้านี้ โดยเฉพาะท่อนแขนและลำคอยังคงบวมแดงไม่หาย แค่แตะเบา ๆ ก็เจ็บ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการปล่อยให้เนื้อผ้าฝ้ายหยาบ ๆ เสียดสีผ่านไป

หลินอันอันเบ้ปากด้วยความเจ็บปวด ขยับร่างกายอย่างนุ่มนวลและเชื่องช้าเป็นที่สุด ถึงจะฝืนสวมเสื้อแขนยาวตัวบางทรงหลวมและกางเกงขายาวได้ เพื่อลดการเสียดสีให้มากที่สุด

เธอตั้งใจว่าจะใช้ช่วงเวลาก่อนฟ้ามืดเดินสำรวจรอบเกาะเล็กของตัวเองสักหน่อยเพื่อทำความคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อม

แค่บริเวณหน้าบ้านหลังบ้าน ขอบเขตแคบมาก เธอจึงไม่ได้เตรียมตัวอะไรมากมาย เพียงพกธนูและลูกศรกับ “ถุงมิติ” แล้วรีบออกจากบ้านไป

บ้านปลอดภัยตั้งอยู่ใจกลางเกาะเล็กพอดี เกาะแห่งนี้เล็กเกินไปจริง ๆ หลินอันอันกวาดตามองแทบจะเห็นสุดขอบในคราวเดียว