ตอนที่ 220 พายเรือ

ตอนที่ 220 พายเรือ

หลินอันอันยืนอยู่ในน้ำทะเลที่ท่วมมิดข้อเท้า เมื่อขยับเข้าไปใกล้เรือลำเล็ก ก็พบว่าบนเรือมีพายสีชมพูอยู่เล่มหนึ่งจริง ๆ

นี่กะจะให้พายข้ามไปเองงั้นเหรอ มองดูเครื่องหมายสีเขียวบนแผนที่แวบหนึ่ง เธอทำได้เพียงถอนหายใจยอมรับชะตากรรม “เครื่องมือไม่เกี่ยงที่มา ขอแค่ใช้การได้ก็พอ” เธอพึมพำเสียงเบาไปพลาง ตะเกียกตะกายปีนขึ้นเรืออย่างเก้งก้างไปพลาง

เรือใสลำนี้ไม่เหมือนเรือเที่ยวชมสไตล์สวนสาธารณะในระนาบมิติหนองน้ำกลายพันธุ์ ตัวเรือดูเหมือนทำจากวัสดุอะคริลิก เรียบง่ายเป็นที่สุด ระดับความยากในการบังคับควบคุมสูงกว่าเห็น ๆ !

เธอทรงตัวอย่างระมัดระวัง เพิ่งจะนั่งลงตรงกลางเรือที่กำลังโคลงเคลงได้ ยังไม่ทันหยิบพายสั้นขึ้นมา คลื่นลูกหนึ่งก็ซัดสาดเข้ามาพร้อมหอบพัดเอากระแสลม กระแทกเรือลอยห่างออกไปไกลลิบ!

“โอ๊ย!” หลินอันอันอุทานเสียงเบา ทั้งร่างเอียงวูบตามตัวเรือจนเกือบคว่ำตกทะเล