กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 164 สิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์
ทั้งสามรุดหน้าไปในช่องทางอย่างรวดเร็วตามจุดทำเครื่องหมายที่ “กุหลาบกระบี่คม” ทิ้งไว้ในช่องสาธารณะ แสงสว่างเปลี่ยนผ่านจากสีเหลืองสลัวตรงทางเข้าเป็นแถบไฟส่องสว่างอุตสาหกรรมสีขาวซีดเหนือศีรษะอย่างรวดเร็ว
ที่นี่แตกต่างจากความรู้สึกโกลาหล ทรุดโทรม และป่าเถื่อนของพื้นที่ส่วนอื่นใน “นครใต้ดินโรคระบาด” โดยสิ้นเชิง ราวกับพวกเธอได้ก้าวเข้าสู่ป้อมปราการเทคโนโลยีที่หลงเหลือมาจากยุคสมัยที่สาบสูญไปแล้ว
หากไม่ใช่เพราะรายละเอียดสิ่งปลูกสร้างบางจุดและกลิ่นอายคุ้นเคยในอากาศที่โชยมาเป็นครั้งคราว หลินอันอันคงรู้สึกราวกับหลุดพ้นจากแดนร้างยุคล่มสลายไปแล้วจริง ๆ “กลิ่นอายความทันสมัย” ของที่นี่แทบจะพลิกความประทับใจเดิมทั้งหมดที่เธอมีต่อระนาบมิตินี้