ตอนที่ 133 โทรโข่งตัวแสบ

ตอนที่ 133 โทรโข่งตัวแสบ

หลินอันอันผลักประตูไม้บานเล็กของบ้านหัวไชเท้าเปิดออก

ด้านในดู “ทันสมัย” กว่าที่เธอจินตนาการไว้เล็กน้อย แม้จะยังคงเป็นผังห้องเดี่ยวแบบเปิดโล่ง ไม่ได้กั้นห้องครัวและห้องสุขาแยกออกมาเป็นอิสระ

ใต้เท้าปูด้วยพรมถักสีแดงผืนใหญ่พอสมควร ขอบที่สึกหรอเผยให้เห็นร่องรอยการใช้งาน เฟอร์นิเจอร์ในบ้านส่วนใหญ่ทำจากไม้สีอ่อน รูปแบบเรียบง่าย

ข้างประตูคือตู้ใส่รองเท้าขนาดเล็กที่ฝังเข้ากับผนัง ไม่สามารถเก็บยกชุดได้

หลินอันอันรีบดึงประตูตู้ออก ภายในมีรองเท้าวางอยู่อย่างเป็นระเบียบบ้างระเกะระกะบ้างไม่กี่คู่ ได้แก่ รองเท้าผ้าใบธรรมดา รองเท้าแตะหนังที่ดูเก่าเล็กน้อย แล้วยังมีรองเท้าเดินป่าที่ดูค่อนข้างทนทานอีกคู่หนึ่ง