ตอนที่ 112 ของขวัญของเสี่ยวเสวี่ย!

ตอนที่ 112 ของขวัญของเสี่ยวเสวี่ย!

นับว่าประจวบเหมาะ เพราะเธอตุนปลาคอขาวทะเลสาบน้ำแข็งไว้ไม่น้อย ก่อนหน้านี้มัวแต่วุ่นวายกับการจัดการเนื้อวัว จึงยังไม่มีเวลาลิ้มลองรสชาติ

หลินอันอันคีบเนื้อปลาชิ้นหนึ่งส่งเข้าปาก ผิวนอกกรอบเกรียมหอมกรุ่น เนื้อในนุ่มแทบละลาย น้ำรสเลิศแผ่ซ่านทั่วปลายลิ้น ซอสคาบายากิหวานเค็มลงตัว ช่วยชูความสดหวานตามธรรมชาติของเนื้อปลา ข้าวสวยดูดซับน้ำซอสจนชุ่มฉ่ำ เคี้ยวเพียงคำเดียวก็หอมอบอวลเต็มปาก

น่าเสียดายที่หลังกินข้าวหน้าปลาชามนี้หมด นอกเหนือจากความอิ่มท้องแล้ว ก็ไม่มีการแจ้งเตือนของระบบใด ๆ ปรากฏขึ้นเลย

ขณะกิน เธอพลันฉุกคิดขึ้นมาได้ จึงเอ่ยถามอย่างเป็นธรรมชาติ “เนื้อปลาสดขนาดนี้ เป็นปลาคอขาวของทะเลสาบน้ำแข็งใช่ไหม”