ตอนที่ 110 โรงอาบน้ำหมีขาวกลางทุ่งหิมะ

ตอนที่ 110 โรงอาบน้ำหมีขาวกลางทุ่งหิมะ

เสียงเคาะประตูดังขึ้นอย่างไม่ช้าไม่เร็ว ทว่ายังคงดังต่อเนื่องอย่างดื้อดึง จนกลบเสียงพายุหิมะที่หวีดหวิวอยู่นอกหน้าต่าง บนทุ่งน้ำแข็งไร้ขอบเขตที่มีพายุหิมะพัดกระหน่ำเช่นนี้ เสียงนี้ทำให้หลินอันอันอดไม่ได้ที่จะรู้สึกขนลุกชันในใจ!

เธอสูดหายใจเข้าลึก ๆ อย่างรวดเร็ว กดข่มอารมณ์ส่วนเกินลงไป ซ่อนมีดสั้นเขี้ยวจระเข้ไว้ด้านหลัง มืออีกข้างค่อย ๆ ผลักประตูเปิดออก

“กริ๊ก” เสียงเบา ๆ ดังขึ้น—

ลมหนาวเสียดกระดูกอย่างที่คาดไว้ไม่ได้พัดกรูเข้ามา กระแสอบอุ่นละมุนสายหนึ่งกลับหลั่งไหลเข้ามาก่อน พร้อมกับกลิ่นหอมจาง ๆ ของเนื้อไม้และกลิ่นกำมะถันรำไร

หลินอันอันชะงักงัน