เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 78 หอมกลิ่นบุปผาสลาย สิ้นชีพสิ้นวาสนา
แต่ชางซูไป๋มองไม่เห็นมู่หร่าน และไม่ได้ยินเสียงของนาง ต่อให้เขาได้ยินคำพูดที่ว่า “อย่าไป” เกรงว่าเขาก็คงยังดึงดันจะไปสำนักชิงเทียนอยู่ดี
เพราะที่นั่นมีความหวังที่จะทำให้มู่หร่านฟื้นคืนสภาพได้
ชางซูไป๋ออกจากโลกใบเล็ก เดินอยู่ในป่าไผ่ที่เงียบสงัดไร้ผู้คน พลางคิดหาทางปลอมตัวเข้าไปในสำนักชิงเทียน
จู่ ๆ แววตาของเขาก็เปลี่ยนไป
ร่างสีแดงสดราวกับเลือดพุ่งทะยานฝ่าอากาศออกมาจากส่วนลึกของเงาไผ่
เป็นหงฝู
ชุดสีแดงร้อนแรงราวกับเปลวไฟยิ่งขับให้ผิวของนางขาวผ่องราวหิมะ แต่ระหว่างคิ้วกลับเต็มไปด้วยความแค้นและความหลงใหลที่สลัดไม่หลุด
นางไม่ลังเลแม้แต่น้อย แส้ยาวพุ่งเข้ามาราวกับงูที่ออกจากถ้ำ ส่งเสียงแหวกอากาศอย่างดุดัน ปลายแส้สะท้อนประกายเย็นเยียบ ทุกกระบวนท่าล้วนมุ่งเอาชีวิต
“ชางซูไป๋——”