เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 72 สามีของนางดูเหมือนคนบ้า
เรื่องท่าเรือหรือไม่ท่าเรือ มู่หร่านไม่รู้หรอก
นางรู้แค่ว่าตัวเองกำลังจะโมโหจนกระอักเลือดแล้ว!
จู่ ๆ มู่หร่านก็ลืมตาขึ้น สิ่งแรกที่นางทำคือพยายามยันตัวลุกขึ้นนั่ง แต่กลับพบว่าร่างกายของตัวเองเบาหวิวผิดปกติ
หัวใจนางกระตุกวูบ ก้มลงมองก็เห็นว่ามือเท้าของตัวเองโปร่งแสงราวกับควัน แม้แต่ชายกระโปรงก็เหมือนจมอยู่ในแสง เพียงยกขึ้นเบา ๆ ก็ลอยสูงขึ้นมาครึ่งชุ่น ไม่มีน้ำหนักเลยแม้แต่น้อย
ความเย็นยะเยือกแผ่ไปทั่วร่างจนแทบแทงกระดูก แต่มันไม่ใช่ความหนาวจากลม หากเป็นความว่างเปล่าจากการที่วิญญาณหลุดออกจากร่าง
ตอนนั้นเองนางถึงได้สังเกตเห็นว่า บนเตียงหยกขาวด้านล่างมีตัวนางอีกคนนอนนิ่งอยู่ ใบหน้าดูมีเลือดฝาด แต่ไม่มีลมหายใจ เหมือนกำลังอยู่ระหว่างความเป็นกับความตาย
ที่แท้ตอนนี้นางก็เป็นแค่วิญญาณดวงหนึ่งเท่านั้น