กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 48 นางชอบข้ามากจริง ๆ
เห็นแก่ที่ชางซูไป๋ได้รับบาดเจ็บ มู่หร่านจึงยอมตามใจเขาให้มากขึ้นตามที่รับปากไว้ นางช่วยทำแผลให้เขาเรียบร้อย จากนั้นก็กอดเขานอนตลอดทั้งคืน
วันรุ่งขึ้น น้อยครั้งนักที่นางจะไม่ตื่นสาย แต่วันนี้กลับลุกจากเตียงตั้งแต่เช้าตรู่
ชางซูไป๋ใช้มือข้างหนึ่งยันตัวลุกขึ้นนั่ง ผมยาวสีดำสนิทของเขาปล่อยสยายลงมาคลอเคลียไหล่ มีผมสองสามปอยยุ่ง ๆ แนบอยู่กับแก้มและข้างลำคอที่มีเส้นสายอ่อนโยน ยิ่งทำให้ผิวของเขาดูซีดขาวขึ้นไปอีก
เขามองแผ่นหลังของหญิงสาวด้วยสายตาอ่อนหวาน ก่อนจะพูดว่า “หร่านหร่าน ข้าไปทำอาหารเช้าได้นะ”
“ไม่ต้อง ข้าทำเอง” มู่หร่านสวมเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้วก็หันกลับมามองเขา ก่อนจะนึกอะไรขึ้นได้ จึงหยิบขวดยาออกมาจากตู้ แล้วเทยาเม็ดสีดำออกมาหนึ่งเม็ด