กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 43 ดำมะเมื่อม
มู่หร่านเหมือนได้ยินเสียงลม พอหันกลับไปก็มองไม่เห็นอะไร นางจึงหันมามองหญิงชราที่ยืนอยู่ตรงประตูด้วยความสงสัย “ท่านผู้เฒ่า ท่านเรียกให้ข้าหยุดหรือ?”
หญิงชราอ้าปากอยู่พักใหญ่กว่าจะพูดออกมาได้ “ข้าแค่อยากเตือนให้เจ้าระวังทางเดิน อย่าไปสะดุดหรือชนอะไรเข้า ถ้าหกล้มบาดเจ็บ สามีเจ้าคงปวดใจแย่”
มู่หร่านร้อง “อ้อ” แล้วพูดว่า “ขอบคุณที่เตือนเจ้าค่ะ”
หญิงชราหลับตาลงอย่างหมดอาลัย เลิกคิดหาวิธีคลายผนึกห้ามแล้ว