กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 38 การไปมาหาสู่ฉันมิตร
สายลมพัดพาใบไม้แห้งปลิวผ่านปากตรอก ปลายนิ้วที่ซ่อนอยู่ด้านหลังของชางซูไป๋ขยับเบา ๆ ใบไม้แห้งที่กำลังจะร่วงลงบนเส้นผมของมู่หร่านก่อนหน้านี้ก็กลายเป็นผงธุลี สลายหายไปกับสายลมเย็น ๆ
มู่หร่านกำลังกัดขนมกุ้ยฮวารสหวานหอม แก้มทั้งสองข้างตุ่ยจนเต็มปาก โดยไม่ทันสังเกตเลยว่าหญิงชราข้างกายมีใบหน้าที่เขียวอมม่วงจนน่ากลัว หรือแม้แต่บรรยากาศรอบตัวที่เต็มไปด้วยจิตสังหารอันเย็นเยียบ
นางรู้สึกเพียงว่าวันนี้ชางซูไป๋อ่อนโยนเป็นพิเศษ ท่าทางตอนป้อนขนมก็เชื่องช้าและนุ่มนวล ยามปลายนิ้วสัมผัสมุมปากของนาง ยังมีไออุ่นจาง ๆ ส่งผ่านมาอีกด้วย