เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 32 ดวงดาว
หน้าหลุมศพพ่อแม่ของชางซูไป๋มีต้นไม้ที่เขียวตลอดปีปลูกอยู่สองต้น กิ่งก้านและใบขึ้นแน่น ไม่ร่วงโรยตลอดทั้งปี ดูเหมือนคนสองคนที่ยืนเคียงข้างกันเงียบ ๆ คอยดูแลพื้นที่สงบแห่งนี้ รอบ ๆ ไม่มีแม้แต่หญ้าสักต้น
เขาหันกลับมากุมมือมู่หร่านเบา ๆ แล้วพูดเสียงเบาแต่จริงจัง “ท่านพ่อ ท่านแม่ นี่หร่านหร่าน ภรรยาของข้า”
มู่หร่านคุกเข่าตามเขาลงไป แล้วเรียกด้วยความเคารพ “ท่านพ่อ ท่านแม่”
ชางซูไป๋กลัวมู่หร่านจะคิดมาก จึงไม่ได้บอกนางว่านี่เป็นเพียงหลุมที่ฝังเสื้อผ้ากับหมวกแทนร่างของพ่อแม่ ศพของทั้งสองหาไม่พบตั้งแต่เมื่อสองร้อยปีก่อน ตอนนั้นเขายังไม่แข็งแกร่งพอ แม้แต่ปกป้องตัวเองยังทำไม่ได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการแก้แค้น แม้แต่หลุมศพนี้ เขาก็เพิ่งสร้างขึ้นเมื่อไม่กี่ปีก่อน
เขาฆ่าคนตระกูลชางซูในเมืองซงจนหมดแล้ว แต่ตอนนี้ที่คุกเข่าอยู่หน้าหลุมศพพ่อแม่ เขากลับไม่ได้รู้สึกยินดีเลยสักนิด