กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 20 ฝันร้าย (ตอนปลาย)
ใจของมู่หร่านค่อย ๆ สงบลงทีละนิด แต่ฝันร้ายที่สมจริงเกินไปนั้นยังคงหลงเหลืออยู่ในความทรงจำ นางเงยหน้าขึ้น จ้องมองใบหน้าของเขาอย่างตั้งใจ
เขาไม่เหมือนกับในฝันเลย
ตอนนี้เขายังมีผมสีดำ ผิวก็ไม่ได้ขาวซีดขนาดนั้น ระหว่างคิ้วกับดวงตาไม่มีความเจ็บปวดที่กดทับเอาไว้ เวลามองนาง ดวงตาสีดำคู่นั้นจะโค้งลงเล็กน้อย ยังคงเต็มไปด้วยความอ่อนโยนที่นางคุ้นเคยเหมือนเช่นทุกครั้ง
มู่หร่านเรียกเขาเสียงเบา “จิ่นจือ”
“อืม ผมอยู่นี่”
นางพูดว่า “ข้าฝันอะไรแปลก ๆ ด้วยล่ะ”
นางยอมเล่าเรื่องในใจให้เขาฟัง นับเป็นเรื่องดี
ชางซูไป๋ถามเสียงเบา “ฝันว่าอะไรเหรอ?”