เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 8 ระเบิดแล้ว
บางครั้งมู่หร่านก็แอบไม่พอใจเถ้าแก่หูอยู่เหมือนกัน ที่ใช้สามีของนางให้ออกไปเก็บสมุนไพรบนเขาตอนดึกดื่น แต่บางครั้งนางก็รู้สึกว่าเถ้าแก่คนนี้ใช้ได้เลยทีเดียว
วันนี้เพิ่งผ่านยามเซินมาได้ไม่นาน เถ้าแก่หูก็บอกว่าวันนี้ไม่มีลูกค้าเท่าไร ปิดร้านก่อนเวลาเถอะ แบบนี้ชางซูไป๋ก็เลยได้เลิกงานเร็วขึ้นด้วย
ยังพอมีเวลาเหลืออยู่ ชางซูไป๋จึงพามู่หร่านเดินเล่นในตลาดของเมืองเล็ก ๆ ถึงเขาจะยกเงินค่าจ้างทั้งหมดให้นางเก็บไว้แล้ว แต่มู่หร่านก็ยังใช้เงินอย่างประหยัดมากอยู่ดี
นางซื้อขนมถั่วเขียวร้อน ๆ มาห่อหนึ่ง แล้วยื่นใส่มือชางซูไป๋ ก่อนจะยิ้มบอกว่า “กลับบ้านกันเถอะ”
ชางซูไป๋ยื่นมือมาจัดปอยผมตรงหน้าผากให้นาง “ไม่ซื้ออย่างอื่นอีกหน่อยหรือ?”
มู่หร่านส่ายหน้า “ข้าไม่มีอะไรที่อยากได้แล้ว”
เขาถามต่อ “ของกิน ของเล่น เสื้อผ้า เครื่องประดับ หรือหนังสือนิยายล่ะ?”