บทที่ 98 อย่าพูดจาไร้สาระ

บทที่ 98 อย่าพูดจาไร้สาระ

"ไม่ใช่นะคะพี่สาว พี่ชายหนูไม่ได้หลอกพวกมัน เป็นพวกมันต่างหากที่..."

เฉิงฉีถลึงตาใส่คนคนนั้น รีบอธิบายให้ฉู่หลิงฟังอย่างกระตือรือร้น พูดไปพูดมาก็ร้องไห้ออกมา

เด็กผู้หญิงตรงหน้าถึงจะอายุยังน้อย แต่การลำดับคำพูดและเหตุผลชัดเจนมาก อธิบายเรื่องหน่อไม้กับเจิงจี้หาวได้อย่างกระจ่างแจ้งด้วยคำพูดง่ายๆ เพียงไม่กี่ประโยค

ความจริงตอนนี้ในใจของเฉิงฉีรู้สึกหวาดกลัวย้อนหลังเอามากๆ

ประสบการณ์ที่ถูกตบตีและรังแกยังคงตราตรึงอยู่ในความทรงจำ แถมยังเกือบจะถูก...

แต่ตอนนี้เธอหวาดกลัวว่าพี่สาวคนนี้จะเข้าใจเฉิงรุ่ยผิดมากกว่า เธอมีแค่พี่ชายคนเดียวแล้ว

ฉู่หลิงมองออกถึงความรักความผูกพันของสองพี่น้องที่พึ่งพาอาศัยกันมาตลอด ล้วนเป็นเด็กที่โตแล้วแต่ยังไม่เป็นผู้ใหญ่เต็มตัว ใช้ชีวิตไม่ง่ายเลยจริงๆ