บทที่ 92 เน้นขยันไว้ก่อน

บทที่ 92 เน้นขยันไว้ก่อน

ฉู่หลิงไม่ได้บอกว่าจะเอามันไปทำอะไร แค่บอกคุณสมบัติของมันไปคร่าวๆ

"นี่มันก็เป็นปุยๆ หมดแล้ว ยังจะขยำอีกเหรอเหมียว?" เสวี่ยเป่าจ้องมองการกระทำของเจ้านาย เดาไม่ออกว่าเธอคิดจะทำอะไร

"ขยำอีกหน่อย จะได้นุ่มละเอียดขึ้นไงล่ะ" ฉู่หลิงขยำเศษรากหญ้าในกะละมังน้ำซ้ำไปซ้ำมา

ขยำไปสักพักก็เอาออกมาตำต่อ จนกว่ารากหญ้าไส้ปุยพวกนี้จะกลายเป็นโคลนเหลวๆ หนึ่งก้อน โดยไม่มีเส้นใยแข็งๆ หลงเหลืออยู่เลยแม้แต่นิดเดียว

จากนั้น ก็สามารถบิดน้ำออกให้หมาด แผ่ให้เรียบแล้วนำไปตากให้แห้งได้แล้ว

ไม่ใช่แค่รากหญ้าพวกนี้เท่านั้น แม้แต่ผลทรงกลมที่มีขนปุยๆ ของมัน ฉู่หลิงก็ไม่ยอมปล่อยผ่าน

หลังจากดึงเอาปุยขนชั้นนอกออก ปุยขนชั้นในบางๆ นั้นก็ให้ผิวสัมผัสคล้ายกับสำลีมาก