บทที่ 78 กล่องสมบัติ

บทที่ 78 กล่องสมบัติ

ทันทีที่สัตว์กลายพันธุ์ตาย จ้าวซูอวี่ก็ทรุดเข่าลงบนดงเถามันเทศอย่างหมดเรี่ยวแรง มือที่กำคันธนูยาวไว้ยังคงสั่นเทาเล็กน้อย

สมาชิกในทีมอีกหกคนที่เหลือต่างก็ล้มพับลงไปเช่นกัน พวกเขากอดกันแน่นร้องไห้โฮออกมาด้วยความตื่นเต้นดีใจ

“อัดแม่มเลย! ในที่สุดก็ฆ่าไอ้คู่ปีศาจค้างคาวนี่ตายสักที ท้ายทอยบิดาแทบจะถูกตบจนแหลกอยู่แล้ว...”

เย่หลีถลึงตาใส่เฉียนเซิ่งหู่อย่างไม่สบอารมณ์ “พวกนายสองคนก็เกินไป ทลายรังโจรทั้งทีทำไมถึงได้ชักช้าขนาดนั้น ก่อนพวกนายจะมาถึงพวกเราก็เปิดฉากสู้ไปตั้งนานแล้วนะ”

“อื้อๆ! พี่เย่หลีเก่งที่สุดเลย”

“อื้อๆ พี่เย่หลียอดเยี่ยมที่สุด”

สองพี่น้องหวังเป็นคนที่อายุน้อยที่สุดในกลุ่ม แถมยังเคยถูกเย่หลีช่วยชีวิตไว้ วันๆ เลยชอบประจบสอพลออวยเธอแบบไม่ลืมหูลืมตา